چشــم جـــــادویی و موهای رها از روســـــری
 
روی لب ها رنگ سرخ و شـکل مـوهــــا پـرپـری
 
مثل شمشیری که با یک ضـربه آدم می کشــد
 
قاتلـــی، آدمکشی ، اما به طــــــرز دیگـــــــری
 
تو بــدون شــک چنــان خوبی که در یک ثــانـیه
 
آبروی جمــع بت هــــای جهــــــان را می بــری
 
یـا بـه قـــول شـــــــاعران روزگــــــاران کـهــــن
 
پـرده ی ایمــــان اهـــــل ادعــــــــا را مـی دری
 
با توجــه به نگــاه نافـــــذ و ابـــــروی خـــــــاص
 
از تمـــــام دختـــــــران آنچـنـــــــــانی بــرتــــری
 
دختـر ســالی اگر شــایســته ســــالاری کننـد
 
نمــــره ات بـالاتــرین حـــــد کــلاس دلبــــــــری
 
لایق نـام خدایـــــانـی تـو، زیــــرا گفـــتـــه انــد:
 
«قدر زر زرگـــــر شناسد، قــــدر گوهر گوهری»
 
تو بجـای من قضاوت کن که آیا ممــکن اسـت
 
رد شـوم از روبه رویـت بی خیال و سـرسـری؟