باد می آید و از قافیه ها می گذرد


از غزل های من زخم نما می گذرد


باد یک آه بلند است که گاهی دم عصر


نرم می آید و از بغض خدا می گذرد

 

بوی آویشن کوهیست که می آید یا...


باد از خرمن موهای رها می گذرد؟

 

زنده رودیست پریشان وسط پیچ و خمش


شب جدا می گذرد... شعر جدا می گذرد


چند قرن است که یلدای من کهنه چنار


به غزلخوانی چشمان شما می گذرد


باد می آید و «رخساره برافروخته است»

 

شاید «از کوچه معشوقه ی ما می گذرد»

حامد عسکری